| 5 | navis, quae tibi creditum | Ū́Ū|Ū́UUŪ|UŨ glyc. | Carmina I, III |
| 1 | Tu ne quaesieris, scire nefas, quem mihi, quem tibi | Ū́Ū|Ū́UUŪ|Ū́UUŪ|Ū́UUŪ|UŨ ascl. mai. | Carmina I, XI |
| 50 | orte Saturno, tibi cura magni | ŪU¦Ū́Ū|Ū́UUŪ|UŪ́Ũ sapph. min. | Carmina I, XII |
| 9 | uror, seu tibi candidos | Ū́Ū|Ū́UUŪ|UŨ glyc. | Carmina I, XIII |
| 9 | aequor? non tibi sunt integra lintea, | Ū́Ū|Ū́UUŪ|Ū́UUŪ|UŨ ascl. min. | Carmina I, XIV |
| 14 | et musa cordi est. hic tibi copia | UŪ́¦UŪ¦Ū|Ū́UUŪ|UŨ acl. 11 | Carmina I, XVII |
| 4 | cum tibi plausus, | Ū́UU|Ū́Ũ adon. | Carmina I, XX |
| 7 | redderet laudes tibi Vaticani | ŪU¦Ū́Ū|Ū́UUŪ|UŪ́Ũ sapph. min. | Carmina I, XX |
| 10 | nulli flebilior quam tibi, Vergili. | Ū́Ū|Ū́UUŪ|Ū́UUŪ|UŨ ascl. min. | Carmina I, XXIV |
| 3 | nec tibi somnos adimunt amatque | ŪU¦Ū́Ū|Ū́UUŪ|UŪ́Ũ sapph. min. | Carmina I, XXV |
| 13 | cum tibi flagrans amor et libido, | ŪU¦Ū́Ū|Ū́UUŪ|UŪ́Ũ sapph. min. | Carmina I, XXV |
| 4 | munera, nec quicquam tibi prodest | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ū alcm. | Carmina I, XXVIII |
| 28 | unde potest, tibi defluat aequo | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ū alcm. | Carmina I, XXVIII |
| 5 | nectis catenas? quae tibi virginum | UŪ́¦UŪ¦Ū|Ū́UUŪ|UŨ acl. 11 | Carmina I, XXIX |
| 3 | decantes elegos, cur tibi iunior | Ū́Ū|Ū́UUŪ|Ū́UUŪ|UŨ ascl. min. | Carmina I, XXXIII |
| 1 | Ne sit ancillae tibi amor pudori, | ŪU¦Ū́Ū|Ū́UUŪ|UŪ́Ũ sapph. min. | Carmina II, IV |
| 17 | crede non illam tibi de scelesta | ŪU¦Ū́Ū|Ū́UUŪ|UŪ́Ũ sapph. min. | Carmina II, IV |
| 10 | inmitis uvae: iam tibi lividos | UŪ́¦UŪ¦Ū|Ū́UUŪ|UŨ acl. 11 | Carmina II, V |
| 14 | aetas et illi quos tibi dempserit | UŪ́¦UŪ¦Ū|Ū́UUŪ|UŨ acl. 11 | Carmina II, V |
| 20 | parce cadis tibi destinatis. | Ū́UU|Ū́UU|ŪU¦Ū́Ũ alc. 10 | Carmina II, VII |
| 1 | Ulla si iuris tibi peierati | ŪU¦Ū́Ū|Ū́UUŪ|UŪ́Ũ sapph. min. | Carmina II, VIII |
| 17 | adde quod pubes tibi crescit omnis, | ŪU¦Ū́Ū|Ū́UUŪ|UŪ́Ũ sapph. min. | Carmina II, VIII |
| 10 | Mysten ademptum nec tibi vespero | UŪ́¦UŪ¦Ū|Ū́UUŪ|UŨ acl. 11 | Carmina II, IX |
| 31 | et mihi forsan, tibi quod negarit, | ŪU¦Ū́Ū|Ū́UUŪ|UŪ́Ũ sapph. min. | Carmina II, XVI |
| 34 | mugiunt vaccae, tibi tollit hinnitum | ŪU¦Ū́Ū|Ū́UUŪ|UŪ́Ũ sapph. min. | Carmina II, XVI |
| 1 | Quid fles, Asterie, quem tibi candidi | Ū́Ū|Ū́UUŪ|Ū́UUŪ|UŨ ascl. min. | Carmina III, VII |
| 22 | voces audit adhuc integer. at tibi | Ū́Ū|Ū́UUŪ|Ū́UUŪ|UŨ ascl. min. | Carmina III, VII |
| 1 | Donec gratus eram tibi | Ū́Ū|Ū́UUŪ|UŨ glyc. | Carmina III, IX |
| 15 | cessit immanis tibi blandienti | ŪU¦Ū́Ū|Ū́UUŪ|UŪ́Ũ sapph. min. | Carmina III, XI |
| 38 | ‘surge, ne longus tibi somnus unde | ŪU¦Ū́Ū|Ū́UUŪ|UŪ́Ũ sapph. min. | Carmina III, XI |
| 4 | tibi qualum Cythereae puer ales, tibi telas | UUŪ́Ū… dec. ion. | Carmina III, XII |
| 6 | frustra, nam gelidos inficiet tibi | Ū́Ū|Ū́UUŪ|Ū́UUŪ|UŨ ascl. min. | Carmina III, XIII |
| 10 | cum tibi nonae redeunt Decembres, | ŪU¦Ū́Ū|Ū́UUŪ|UŪ́Ũ sapph. min. | Carmina III, XVIII |
| 14 | spargit agrestis tibi silva frondes, | ŪU¦Ū́Ū|Ū́UUŪ|UŪ́Ũ sapph. min. | Carmina III, XVIII |
| 7 | grande certamen, tibi praeda cedat, | ŪU¦Ū́Ū|Ū́UUŪ|UŪ́Ũ sapph. min. | Carmina III, XX |
| 71 | cum tibi invisus laceranda reddet | ŪU¦Ū́Ū|Ū́UUŪ|UŪ́Ũ sapph. min. | Carmina III, XXVII |
| 1 | Tyrrhena regum progenies, tibi | UŪ́¦UŪ¦Ū|Ū́UUŪ|UŨ acl. 11 | Carmina III, XXIX |
| 5 | ceteris maior, tibi miles inpar, | ŪU¦Ū́Ū|Ū́UUŪ|UŪ́Ũ sapph. min. | Carmina IV, VI |
| 9 | sed non haec mihi vis, nec tibi talium | Ū́Ū|Ū́UUŪ|Ū́UUŪ|UŨ ascl. min. | Carmina IV, VIII |
| 34 | obliviones: est animus tibi | UŪ́¦UŪ¦Ū|Ū́UUŪ|UŨ acl. 11 | Carmina IV, IX |
| 14 | gaudiis, Idus tibi sunt agendae, | ŪU¦Ū́Ū|Ū́UUŪ|UŪ́Ũ sapph. min. | Carmina IV, XI |
| 13 | nec Coae referunt iam tibi purpurae | Ū́Ū|Ū́UUŪ|Ū́UUŪ|UŨ ascl. min. | Carmina IV, XIII |
| 34 | praebente divos. nam tibi quo die | UŪ́¦UŪ¦Ū|Ū́UUŪ|UŨ acl. 11 | Carmina IV, XIV |
| 77 | maius parabo, maius infundam tibi | UŪ́¦UŪ|UŪ́¦UŪ|UŪ́¦UŨ trim. iamb. acat. | Epodi, V |
| 3 | cum sit tibi dens ater et rugis vetus | UŪ́¦UŪ|UŪ́¦UŪ|UŪ́¦UŨ trim. iamb. acat. | Epodi, VIII |
| 20 | ore adlaborandum est tibi. | UŪ́¦UŪ|UŪ́¦UŨ dim. iamb. acat. | Epodi, VIII |
| 12 | pauperis ingenium’ querebar adplorans tibi, | Ū́UU|Ū́UU|Ū́||UŪ́¦UŪ|UŪ́¦UŨ eleg. | Epodi, XI |
| 1 | Quid tibi vis, mulier nigris dignissima barris? | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epodi, XII |
| 22 | cui properabantur? tibi nempe, | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ū alcm. | Epodi, XII |
| 15 | unde tibi reditum certo subtemine Parcae | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epodi, XIII |
| 19 | dedi satis superque poenarum tibi, | UŪ́¦UŪ|UŪ́¦UŪ|UŪ́¦UŨ trim. iamb. acat. | Epodi, XVII |
| 49 | tibi hospitale pectus et purae manus | UŪ́¦UŪ|UŪ́¦UŪ|UŪ́¦UŨ trim. iamb. acat. | Epodi, XVII |
| 40 | nil obstet tibi, dum ne sit te ditior alter. | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones I, I |
| 54 | ut tibi si sit opus liquidi non amplius urna | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones I, I |
| 89 | quos tibi dat, retinere velis servareque amicos, | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones I, I |
| 59 | fama malum gravius quam res trahit. an tibi abunde | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones I, II |
| 69 | diceret haec animus ‘quid vis tibi? numquid ego a te | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones I, II |
| 97 | hoc facit insanum – multae tibi tum officient res, | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones I, II |
| 100 | plurima, quae invideant pure adparere tibi rem. | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones I, II |
| 101 | altera, nil obstat: Cois tibi paene videre est | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones I, II |
| 103 | metiri possis oculo latus. an tibi mavis | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones I, II |
| 109 | hiscine versiculis speras tibi posse dolores | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones I, II |
| 114 | num, tibi cum faucis urit sitis, aurea quaeris | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones I, II |
| 116 | pavonem rhombumque? tument tibi cum inguina, num, si | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones I, II |
| 27 | quam aut aquila aut serpens Epidaurius? at tibi contra | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones I, III |
| 33 | non alius quisquam, at tibi amicus, at ingenium ingens | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones I, III |
| 35 | concute, numqua tibi vitiorum inseverit olim | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones I, III |
| 64 | obtulerim tibi, Maecenas, ut forte legentem | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones I, III |
| 123 | falce recisurum simili te, si tibi regnum | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones I, III |
| 133 | est opifex, solus sic rex.’ vellunt tibi barbam | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones I, III |
| 64 | nunc illud tantum quaeram, meritone tibi sit | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones I, IV |
| 90 | hic tibi comis et urbanus liberque videtur | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones I, IV |
| 93 | lividus et mordax videor tibi? mentio siquae | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones I, IV |
| 116 | sit melius, causas reddet tibi, mi satis est, si | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones I, IV |
| 3 | nec quod avus tibi maternus fuit atque paternus | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones I, VI |
| 8 | natus, dum ingenuus, persuades hoc tibi vere, | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones I, VI |
| 24 | non minus ignotos generosis. quo tibi, Tilli, | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones I, VI |
| 41 | namque est ille, pater quod erat meus.’ ‘hoc tibi Paulus | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones I, VI |
| 47 | nunc, quia sim tibi, Maecenas, convictor, at olim, | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones I, VI |
| 63 | quod placui tibi, qui turpi secernis honestum | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones I, VI |
| 107 | obiciet nemo sordis mihi, quas tibi, Tilli, | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones I, VI |
| 16 | persequar hinc quo nunc iter est tibi.’ ‘nil opus est te | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones I, IX |
| 17 | circumagi: quendam volo visere non tibi notum, | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones I, IX |
| 26 | interpellandi locus hic erat ‘est tibi mater, | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones I, IX |
| 34 | dura tibi peragenda rei sit causa Petilli? | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones I, X |
| 81 | incutiat tibi quid sanctarum inscitia legum: | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones II, I |
| 73 | quae simplex olim tibi sederit. at simul assis | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones II, II |
| 86 | imbecilla volet: tibi quidnam accedet ad istam | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones II, II |
| 97 | iratum patruum, vicinos, te tibi iniquum | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones II, II |
| 106 | uni nimirum recte tibi semper erunt res, | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones II, II |
| 3 | iratus tibi, quod vini somnique benignus | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones II, III |
| 47 | desipiant omnes aeque ac tu, qui tibi nomen | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones II, III |
| 66 | ‘accipe quod numquam reddas mihi’ si tibi dicam: | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones II, III |
| 123 | dis inimice senex custodis? ne tibi desit? | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones II, III |
| 191 | di tibi dent capta classem redducere Troia. | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones II, III |
| 213 | stas animo et purum est vitio tibi cum tumidum est cor? | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones II, III |
| 237 | sume tibi deciens, tibi tantundem, tibi triplex, | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones II, III |
| 6 | quodsi interciderit tibi nunc aliquid, repetes mox, | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones II, IV |
| 11 | sive aliud privum dabitur tibi, devolet illuc, | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones II, V |
| 13 | et quoscumque feret cultus tibi fundus honores | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones II, V |
| 33 | auriculae – ‘tibi me virtus tua fecit amicum. | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones II, V |
| 51 | qui testamentum tradet tibi cumque legendum, | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones II, V |
| 81 | sic tibi Penelope frugi est, quae si semel uno | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones II, V |
| 29 | ‘quid tibi vis, insane?’ et ‘quam rem agis?’ inprobus urget | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones II, VI |
| 1 | ‘Iamdudum ausculto et cupiens tibi dicere servos | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones II, VII |
| 32 | quod nusquam tibi sit potandum. iusserit ad se | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones II, VII |
| 36 | Mulvius et scurrae, tibi non referenda precati, | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones II, VII |
| 80 | vester ait, seu conservus, tibi quid sum ego? nempe | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones II, VII |
| 102 | nil ego, si ducor libo fumante: tibi ingens | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones II, VII |
| 19 | Fundani, pulcre fuerit tibi, nosse laboro’. | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones II, VIII |
| 75 | Nasidienus ad haec ‘tibi di, quaecumque preceris, | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Sermones II, VIII |
| 57 | est animus tibi, sunt mores, est lingua fidesque, | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae I, I |
| 65 | isne tibi melius suadet, qui, rem facias, rem, | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae I, I |
| 21 | quae circumvolitas agilis thyma? non tibi parvum | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae I, III |
| 30 | debes hoc etiam rescribere, sit tibi curae | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae I, III |
| 6 | non tu corpus eras sine pectore: di tibi formam, | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae I, IV |
| 7 | di tibi divitias dederunt artemque fruendi. | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae I, IV |
| 13 | omnem crede diem tibi diluxisse supremum: | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae I, IV |
| 7 | iamdudum splendet focus et tibi munda supellex: | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae I, V |
| 24 | ostendat tibi te, ne fidos inter amicos | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae I, V |
| 26 | iungaturque pari: Butram tibi Septiciumque | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae I, V |
| 23 | hic tibi sit potius quam tu mirabilis illi. | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae I, VI |
| 1 | Quinque dies tibi pollicitus me rure futurum | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae I, VII |
| 43 | Atride, magis apta tibi tua dona relinquam.’ | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae I, VII |
| 70 | me tibi, si cenas hodie mecum.’ ‘ut libet.’ ‘ergo | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae I, VII |
| 3 | scilicet ut tibi se laudare et tradere coner, | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae I, IX |
| 49 | haec tibi dictabam post fanum putre Vacunae, | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae I, X |
| 1 | Quid tibi visa Chios, Bullati, notaque Lesbos, | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae I, XI |
| 22 | tu quamcumque deus tibi fortunaverit horam | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae I, XI |
| 3 | ab Iove donari possit tibi. tolle querellas, | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae I, XII |
| 21 | quae tu pulchra putas. fornix tibi et uncta popina | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae I, XIV |
| 25 | quae possit tibi, nec meretrix tibicina, cuius | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae I, XIV |
| 42 | lignorum et pecoris tibi calo argutus et horti. | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae I, XIV |
| 25 | scribere te nobis, tibi nos adcredere par est. | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae I, XV |
| 4 | scribetur tibi forma loquaciter et situs agri. | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae I, XVI |
| 16 | incolumem tibi me praestant septembribus horis. | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae I, XVI |
| 19 | sed vereor, ne cui de te plus quam tibi credas | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae I, XVI |
| 25 | siquis bella tibi terra pugnata marique | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae I, XVI |
| 28 | servet in ambiguo qui consulit et tibi et urbi | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae I, XVI |
| 1 | Quamvis, Scaeva, satis per te tibi consulis et scis, | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae I, XVII |
| 29 | stultitiam patiuntur opes, tibi parvola res est: | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae I, XVIII |
| 77 | incutiant aliena tibi peccata pudorem. | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae I, XVIII |
| 100 | quid minuat curas, quid te tibi reddat amicum, | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae I, XVIII |
| 45 | te solum, tibi pulcher.’ ad haec ego naribus uti | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae I, XIX |
| 6 | non erit emisso reditus tibi. ‘quid miser egi? | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae I, XX |
| 19 | cum tibi sol tepidus pluris admoverit auris, | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae I, XX |
| 15 | praesenti tibi maturos largimur honores | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae II, I |
| 220 | – ut vineta egomet caedam mea – cum tibi librum | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae II, I |
| 247 | dilecti tibi Vergilius Variusque poetae | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae II, I |
| 2 | siquis forte velit puerum tibi vendere natum | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae II, II |
| 13 | nemo hoc mangonum faceret tibi, non temere a me | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae II, II |
| 18 | prudens emisti vitiosum, dicta tibi est lex: | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae II, II |
| 20 | dixi me pigrum proficiscenti tibi, dixi | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae II, II |
| 25 | exspectata tibi non mittam carmina mendax. | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae II, II |
| 146 | si tibi nulla sitim finiret copia lymphae, | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae II, II |
| 149 | si volnus tibi monstrata radice vel herba | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae II, II |
| 161 | cum segetes occat tibi mox frumenta daturus, | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae II, II |
| 206 | cum vitio fugere? caret tibi pectus inani | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae II, II |
| 215 | tempus abire tibi est, ne potum largius aequo | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Epistulae II, II |
| 103 | primum ipsi tibi: tum tua me infortunia laedent, | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Ars Poetica, I |
| 156 | aetatis cuiusque notandi sunt tibi mores, | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Ars Poetica, I |
| 310 | rem tibi Socraticae poterunt ostendere chartae | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Ars Poetica, I |
| 367 | fingeris ad rectum et per te sapis, hoc tibi dictum | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Ars Poetica, I |
| 386 | id tibi iudicium est, ea mens. siquid tamen olim | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Ars Poetica, I |
| 407 | sit tibi Musa lyrae sollers et cantor Apollo. | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Ars Poetica, I |
| 427 | nolito ad versus tibi factos ducere plenum | Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́UU|Ū́Ũ her. | Ars Poetica, I |
